Dnevne arhive: 16. Maja 2009.

Rijeko Bosno…

harmonikaU spomen na Safeta Isovića-Saju kad već lokalni mediji (a boga mi i bosanska raja) ne mogu da ga se sjete! Hmm…4fvgdaq_th 

Sramota! (odoh sjeći vene… ‘nejma mi druge’!)

Rijeko Bosno…

Rijeko Bosno hladna plemenita
pod Igmanom svoj si izvor skrila
preko polja i mnogih gradova
na put se dugi zaputila

Ref. 2x
Pričaj Bosno kud god budeš tekla
o ljepoti šeher Sarajeva
o Ilidži i banjama njenim
pričaj Bosno svojim valovima

Rijeko naša, rijeko znamenita
dragi Bog te dade Bosancima
vjekovima život daješ svima
rijeko Bosno srce u grudima

Ref. 2x

 

Safet Isović (1936 – 2007) je bio poznati bosanskohercegovački interpretator sevdalinki. Po mišljenjima većine muzičkih kritičara i poznavalaca izvornog narodnog melosa jedan od najboljih izvođača sevdalinki svih vremena.

Rođen je 8. januara 1936. godine u Bileći. Tokom drugog svjetskog rata napustio je rodnu Bileću kao izbjeglica sa svojim roditeljima. Od tada je bio nastanjen u Banja Luci gdje je pohađao osnovnu školu “Šesta pučka škola“. Nakon završetka rata vratio se u Bileću gdje je upisao i maturirao gimnaziju, a potom upisao višu gimnaziju u Trebinju. Nakon šestog razreda preseljava u Slavonski Brod gdje je nastavio školovanje u gimnaziji “Zlatko Šnajder“, bio je među najboljim đacima i završio veliku maturu 1955. godine. Iste godine je preselio u Sarajevo i počeo studirati na Pravnom fakultetu. U Sarajevu je, nakon doseljenja, proveo ostatak života. Tokom rata (1992-1995) bio je teško ranjen u svojoj porodičnoj kući, ali nakon dužeg liječenja je ozdravio i nastavio se baviti muzikom. U društvu svojih prijatelja je često pjevao stare sevdalinke koje nikad nije snimio. Jedna od njih je “Na Ophodži prema Bakijama“, a volio je pjevati i vranjanski sevdah.

Preminuo je 2. septembra 2007. godine, a dženaza (ukop) je obavljena 4. septembra 2007. godine u haremu Alipašine džamije u Sarajevu.

Tokom studiranja u Sarajevu, često je sa prijateljima “pjevušio” u hodniku tokom odmora. Njegovo pjevanje se svidjelo Hasku Haveriću koji ga je tada jedva nagovorio da postane član ansambla narodnih igara i pjesama studentskog društva “Slobodan Princip Seljo” gdje je polagao audiciju pred komisijom u kojoj su bili Selver Pašić, Selim Salihbegović i drugi. Zbog talenta kojeg je imao, odmah je bio primljen.

1956. godine po nagovoru ljudi iz ansambla je otišao na audiciju na Radio Sarajevo. Nakon što je položio audiciju (iz drugog pokušaja), dobio je termin da snimi dvije pjesme. Prve pjesme koje je snimio su bile “Kad ja pođem iz Sarajeva grada” i “Kasno prođoh kraj Morića hana” koje su emitirane na dan oslobođenja Sarajeva 1957. godine prvi put na Radio Sarajevu. Prvi solistički koncert je održao u “Domu sindikata” u Beogradu 19. marta 1963. godine kojeg je otvorio pjesmom “Otvori vrata od hamama, Zlato, Zlatijo“. Zatim su slijedile godine njegovog velikog uspijeha. Bio je pobjednik mnogih velikih muzičkih festivala, dobitnik Zlatnog mikrofona i oko 35 zlatnih i srebrnih ploča, zatim dobitnik Estradne nagrade BiH i Estradne nagrade bivše Jugoslavije. Dvorane u kojima je održavao solističke koncerte, širom svijeta, su bile prepune kad god je gostovao. Vrhunac svih tih gostovanja je bio održani koncert u prepunoj “Sydney opera house” dvorani u Sydney-u u kojoj je ušao u katalog izvođača i jedini je pjevač iz bivše Jugoslavije koji je u njoj gostovao. Snimio je brojne sevdalinke za arhiv Radio Sarajeva (uključujući i nekoliko sevdalinki uz saz). Bio je aktivan član Udruženja estradnih radnika BiH.

Zahvaljujući Safetu, mnoge sevdalinke su ostale zabilježene za sva vremena kroz njegove audio i video snimke i arhivske snimke za Radio Sarajevo. Kroz dugu muzičku karijeru je sarađivao sa mnogim muzičarima, interpretatorima i tekstopiscima kao što su Jozo Penava, Omer Pobrić, Ismet Alajbegović Šerbo i drugi. Snimio je dosta pjesama u duetu sa popularnim interpretatorima bosanske pjesme: Zaimom Imamovićem, Miletom Petrovićem, Bebom Selimović…

Safet je sebe oduvijek smatrao antikomunistom. Politikom se počeo baviti 1990. godine. Aktivno je učestvovao u osnivanju Stranke demokratske akcije, bio je među četiri prva potpisnika akta o osnivanju SDA kojoj je on lično dao ime. Također je bio izabran za republičkog poslanika, a kasnije i za federalnog. Međutim zbog neslaganja sa političkim pravcima u kojima je SDA išla, 1998. godine se povukao iz politike i aktivnog djelovanja u stranci.

 

Antologijski snimci:

  • “Đul Zulejha”
  • “Boluje Anka Prijedorka”
  • “Balada o Morićima”
  • “Djevojka sokolu zulum učinila”
  • “Grana od bora, pala kraj mora”
  • “Kasno prođoh kraj Morića hana”
  • “Mujo kuje konja po mjesecu”
  • “Moj dilbere”
  • “Kiša bi pala”
  • “Dvi planine viš’ Travnika grada”
  • “Mujo đogu po mejdanu voda”
  • “Od sveg’ me je sačuvala majka”
  • “Kolika je šeher Banja Luka”
  • “Put putuje Latif-aga”
  • “Vozila se po Vrbasu lađa”
  • “Slavuj ptica mala”
  • “Zmaj od Bosne”
  • “Haj, kakve Ajka crne oči ima”
  • “Vrbas voda nosila jablana”
  • “Akšam mrače, moj po Bogu brate”.
  • “Zarasle su staze moje”.
  • “Šta bi sevdah bez nas dvoje”
Advertisements

LIMENKA

Gradska ćevabdžinica “LIMENKA” Peta decenija sa Vama…

limenka14
Moto je ovog ugostiteljskog objekta, koji od daleke 1961. godine svakodnevno uspijeva održati status jednog od rijetkih ugostiteljskih objekata sa prefiksom “najbolje kvalitete i usluge”! Objekat koji na glavnoj prometnici grada  Tuzle danas plijeni svojom ljepotom, uslugom, postao je sinonim i obilježje za svakog putnika namjernika te domaće stanovništvo, koje se ne smije zaboraviti. Mislim da rijetko koji tuzlak/tuzlanka nije barem jedno sjeo i pojeo ukusne ćevape u ovome objektu!

Priznata i ugledna “LIMENKA” je objekat gdje ćete kao nigdje drugdje sresti goste iz svih bivših, danas samostalnih država ex-Juge i  Balkana ali ne mali broj i stranaca, koji kako sami kažu, žele na jedinstvenom mjestu i u jedinstvenoj atmosferi te uz kvalitetnu uslugu, probati pravi bosanski ćevap.

Otvorivši objekat vrijedan svake pažnje a kroz godine rada i uzajamnog poštovanja, preminuli Nešfet Rufati, obavezu nastavka tradicije ostavio je sinovima Dževatu i Enveru, unuku Tariku, sestri Muhabiji i sestrićima Rizahu i Adnanu. Zajednički, postali su simboli uslužnosti kakve danas rijetko ima. Svoj način rada prenose i dalje će prenositi na više zaposlenih u ovom kolektivu.

limenka27

Za svojih 50-tak godina postojanja “LIMENKA” je kao kolektiv dobila niz priznanja, koja su samo još jednom pokazala i dokazala trajnu opredjeljenost poslovodstva ove kuće da se bez obzira na sve drugo uvijek slijedi pravac “osmijeh na licu gosta je dokaz uspijeha i kvaliteta kuće”.

Bosanski duh gostoprimstva, protkan istorijskim aspektom odvažnosti bosanske tradicije, “LIMENKU” je svrstao i to zasluženo u “tradicionalne vrijednosti grada Tuzle”!

Policija

Juče, plaćajući kućne račune u pošti i banci, naletih na ovaj propagandni letak vrijedan pažnje. Dobar potez policije. Kad bi barem pola raje pročitalo sadržaj letka do kraja! Hmm… Svoj sam primjerak signirao sa BOSNARIJE, za svaki slučaj i stavio ga na najbližu rafu kraj kompjutera. Nije zgoreg još pokoji put, osvrnuti se na čitak i jasan tekst sa poleđine ovog letka!

                                        POTEZ VRIJEDAN PAŽNJE! ČESTITAM!

odgovornost_policije